Blog Hendrik-Jan van Arenthals: Regelruimte

1 november, 2017

In Zeeland hebben we genoeg ruimte. Overal is ruimte voor; nou ja, bijna overal dan… Eindelijk leek alles geregeld. Het Centrum voor Toptechniek, kortom CTT, lag op schema en zou op tijd gereedkomen voor de eerste leerlingen in augustus. De vakmanschapsroute had de zegen van de minister en we hadden voor onze ambitieuze plannen een flinke subsidie gekregen. Dus in Den Haag stonden alle lichten ook op groen. Dat dachten we tenminste…

Je mag in ons landje niet zomaar je leerlingen lessen laten volgen op een andere plek, in gemengde groepen en begeleid door docenten van een andere school. Dat mag alleen op officiële locaties van je eigen instelling. Daarom stellen de Zeeuws-Vlaamse vo-scholen samen een ‘Regionale Planning Onderwijsvoorzieningen’, kortweg RPO op. Daardoor wordt ‘de Vlietstraat’ van Scalda Terneuzen, waar het CTT is gehuisvest, een formele nevenlocatie van alle drie de andere scholen.

Deze ambtelijke truc is niet eenvoudig. Het Zwin College ligt namelijk verder van Terneuzen af dan de regels toestaan. De afstanden waren toch al het probleem van de regio. Daar zouden we toch niet extra voor gestraft worden? Daar kwam nog bij dat voor het aanvragen van zo’n RPO de eerste december als deadline geldt. Dat had het VO door alle commotie niet gehaald. Een jaartje dispensatie zou geen probleem moeten zijn. Je geeft toch geen subsidie en toestemming voor een onderwijsvoorziening die je vervolgens verbiedt? Dat ging goed komen, zeker weten.

Niets was minder waar. De Dienst Uitvoering Onderwijs, kortweg DUO, bleek ook om vijf voor twaalf voor het Zeeuws-Vlaamse onderwijs, ook tegenover coöperatieve ambtenaren van het eigen ministerie onvermurwbaar. Tom Poes had nu nog maar een enkele list over. Al in de zomervakantie moesten alle lessen die het VO dit schooljaar in het CTT geeft, uitbesteed worden aan Scalda en de docenten voor de bijbehorende lessen gedetacheerd. Dat is een simpele administratieve handeling, denk je misschien. Maar niets is eenvoudig in de Hofstad. Want om te kunnen detacheren, moet er geld tussen de scholen heen-en-weer worden gestuurd, ook al is het resultaat van alles ‘nul’.

Onlangs bracht de nieuwe secretaris-generaal van het ministerie, met in haar kielzog een aantal directeuren-generaal en andere ambtenaren, een tweedaags bezoek aan onze provincie. Het was een nuttig en prettig bezoek, waarin de kracht en de kansen, maar ook de bijzondere situatie van het weids uitgestrekte Zeeuwse land goed over het voetlicht kwamen. Wel merkte iemand ’s avonds tijdens het ‘diner pensant’ op, dat het die morgen tijdens het bezoek aan het CTT in Zeeuws-Vlaanderen wel erg veel over de ‘afstanden’ ging. We moesten uitkijken voor een tunnelvisie. En natuurlijk kwam de vraag wat Den Haag voor ons zou kunnen betekenen… Ik wist het. Het is iets typisch Zeeuws: ruimte…